پلی لیست های قدیمی‌مو گوش میدادم و یهو یادم اومد چقدر melechesh دوست داشتم. چقدر چیزای ساده و معمولی رو دوست داشتم و همیشه سعی میکردم بعنوان کسی زندگی کنم که از چیزای خیلی معمولی خوشش میاد. ولی نمیدونم بعدش چی شد. اون وسط مسطا انگار همه‌چی عوض شد. انگار مثلا باید همه‌چیو یه بار دوست داشته باشم و بعد بذارمش‌ کنار و چیز معمولیِ دیگه‌ای رو بجاش بذارم. خب نمیشه آدم برای ده سال پونزده سال اصلا بیست سال از یه مجموعه‌ی تکراری خوشش بیاد؟ یا میشه و دیگه در ابرازش لذتی نیست؟ کاش میفهمیدم. کاش یه سریالی چیزی دربار‌ه‌اش میساختن یا شبکه خبر زیرنویس خبر فوری میرفت و میفهمیدم اشکالی نداره.